...dogrum yok benim. her yarim sey gibi..Ne kederli, ne de mutlu. peki ya sen! hiç hikayen yok mu senin?
"Biraz daha uyu, biraz daha hayatta kal diye tutundugum
ruyalar beynimden yollara fışkırıyor!"
"bir nefes daha...
geleceği gördüm. kayip duruyordu avucumdan. belirsizligini,igrencligini örtmüyordu.Kırmızı bir senfoni yazmak istedim, yalnız ı$ıkta duyulan.Çünkü beni, sadece babamin aldigi pabuclar sevindirdi, bayram kiyafetleri, annemin saclarima dokunmasi sevindirdi.
İkimizin tani$tigi koltuga oturdum. sesini silmeyi beceremedim.
en iyisi aşktı... onu buldugum yerde beni götürecek bir ayna aradim."
Hersey dönüyor ve kendi etrafindaki tüm masumiyeti yok ediyor. cehennemi sevmekten başka elimde insanca kalan ne var ki... cehennemi ruhu hala üşüyenler için istiyorum.
kendi kötülügümü istiyorum, son bir defa ara istiyorum.





yine aramamışsın beni.
biraz daha gec kal ki, bir şey daha bulayim...
bir gercek daha.

hayatimdaki o işaret kayip gidiyor gökten; gündüze karşıysa yapayalnizim.
parlak bir hediye paketine sıgdı kalbim.


yanliş bu sözcükler, yanliş. cok agladim, cok erkek oldum cok da kadin.
kimseyle kendimle bile yaşayamazdim. hep yarım kaldım hep!

Bana muhallebiciden tavuk gögsü alirsin.
belki, bana bir adres bile satin alirsin, cok paran vardir senin.
belki ameliyat ettirirsin; gitsin diye yüzümün diger yarisi da.
nerem varsa insan kalan... işte orasi acitiyor.
az ögrenmeliyim, az soru sormali, hic beklememeliydim.
ama, bir sabah bunlari yaptim.
kazanilmiş nefretlerin övüncü şimdi aynalara. ve bir de utanc.

Her ask bir orospu yaratıyor.bense beyaz duvaklar ,dokundugumda irkilen sırtlar çiziyorum.bende oluyorum senin o kendin icin korktugun yerde....


Umay Umay